Vandaag zag ik weer zo’n opvallende affiche ergens in Hamont:  felrood met groen!  

Ik schreef vroeger al eens in mijn blog over het prachtige boekje dat de Stad Hamont-Achel uitgaf naar aanleiding van het cultureel jaar in Hamont-Achel.  Een opvallend documentje!  En de kleuren van dat boekje zijn dus nu gebruikt voor de affiche van “Kempenbloei Anders!”: zoals gezegd: felrood met groen.  Zelfs in de foto van Barbara Dex komen die kleuren terug! 

Op youtube vond ik een prachtig filmpje over het wedstrijdoptreden tijdens het WMC te Kerkrade en dat wil ik jullie zeker niet onthouden.

Prachtig toch? 

En nu gaat diezelfde fanfare dus op 31 oktober 2009 voor het eerst optreden in de Posthoorn van Hamont: Achel gaat naar Hamont….  

Misschien ga ik toch ook eens luisteren: Barbara Dex is niet de eerste de beste.  Het is een zangeres met dàt tikkeltje meer, dus het optreden zal zeker de moeite worden!

Muzikale groetjes!

Belle.

De vakantie is inmiddels reeds enkele weken voorbij, maar de mijne moet nog beginnen!  Het is zo druk geweest op kantoor, dat het er gewoon niet eerder van gekomen is   En, zoals jullie gemerkt hebben, heeft zelfs mijn blog onder het vele werk moeten lijden: ze werd wel heel erg stiefmoederlijk behandeld!   Waarvoor mijn excuses…

Een verslagje over het concert van Clouseau in de Posthoorn te Hamont ga ik hier niet geven, om de eenvoudige reden dat ik er niet bij was deze keer.  Maar ik heb gehoord dat het weer goed was!  Reacties welkom!

Een verslagje over de opening van de Walburg, eveneens in Hamont, kan ik evenmin geven, om de eenvoudige reden dat de zaal zaterdag uitverkocht was, en ik  zondag andere verplichtingen had.  Als iemand wil laten weten hoe hij de revue vond: reacties welkom!

In Kleine Brogel ben ik ook geen kijkje gaan nemen, en ik heb ook geen hinder van de oefeningen gehad.  Trouwens, wanneer zulke formatie van F16’s komt overgevlogen, ben ik erg enthousiast!   Ik heb dus af en toe kunnen genieten van het overvliegend geweld.  Maar, ik kan wel begrijpen dat, wanneer je bv. in Kaulille woont, je ze liever nièt ziet overkomen.   Maar dat zijn feiten die je weet wanneer je in die omgeving gaat wonen….

In Achel was er blijkbaar iets te doen voor de leiding van de chiro, want dat was daar een gezellige boel, daar zo voor het Molenhuis (www.molenhuis.be) .  Gevaarlijk, dat wel, maar het zag er plezierig uit!   En wij zijn ook jong geweest, nietwaar?  Bij de chiro bovendien ook nog. 

Gisteren heb ik wel een terrasje gedaan in Neerpelt, nu het nog even kan.  In Neerpelt zijn er nl. werken in de Kerkstraat bezig.  Zeer tegen de zin van menig café-uitbater, want die moeten vanaf morgen hun terrassen opruimen.  En als er nog zo van die zonnige weekends als het voorbije volgen, dan zullen zij die werken zeker “in hunne portemonnée” voelen, dat kan niet anders. 

Ook in de Stationsstraat in Neerpelt weten ze van wanten!   Wanneer ik echter op de website van de gemeente Neerpelt een kijkje neem, zie ik dat er volgens die site geen geplande werken in 2009 zijn, noch dat er in dat jaar werken een aanvang genomen hebben.   Jammer, want ik wilde wel even weten wat er in de Stationsstraat staat te gebeuren…. DaT ga ik toch nog even op internetgazet (http://www.internetgazet.be/) zoeken: wellicht vind ik daar wel iets terug. 

En zie: volgend berichtje las ik “in de krant” van 30 november 2008 (!):

“Nog deze winter wordt een begin gemaakt met de renovatie van de Kerkstraat. Op het gemeentehuis liggen de plannen nog tot 16 december ter inzage. Voor de werken is 250.000 euro voorzien. Ze hebben de bedoeling de Kerkstraat volledig in het teken te stellen van de horeca. De rijweg wordt daarvoor enkele meters richting  gemeentehuis en kerk verlegd, zodat de cafés en/of restaurants over een brede stoep beschikken om daar een winter- of zomerterras uit te bouwen. De parkeervakken verdwijnen, behalve aan het gemeentehuis waar alleen nog ceremoniële wagens zullen mogen parkeren. Er zal bovendien gescheiden riolering worden aangelegd, zo bevestigt schepen van openbare werken Hubert Fransen.
Het is de bedoeling dat de Kerkstraat nadien op vrijdagavond en zaterdagavond een hele nacht verkeersvrij blijft. Ze kan ook voor andere doeleinden worden afgesloten. Dat zal gebeuren met verzinkbare paaltjes ter hoogte van de ingang van de straat aan de Koning Albertlaan.
De gemeente wil de werken zo snel mogelijk klaar hebben, en als het kan nog voor eind april, wanneer het Muziekfestival plaatsvindt. In mei beginnen normaliter ook de werken aan Het Grote Bouwproject in het centrum; die zullen starten aan het Sooi Willemsplein, waardoor de zaterdagmarkt daar in het gedrang komt. De gemeente wil de kramen die daar gewoonlijk srtaan, vanaf dan in de afgesloten Kerkstraat plaatsen.”

 

Tja, eind april hebben ze blijkbaar nièt gehaald!    Jammer!  Waar kunnen we nu deze maand en oktober, in Neerpelt, nog een terrasje doen als het zonneke schijnt? 

Neerpelt leeft!  Vooral de bouw- en wegenwerken leven er!

Zoals beloofd, zou ik jullie op de hoogte houden van de perikelen van de Koninklijke Fanfare Kempenbloei Achel  in hun grootse onderneming op het Wereld Muziek Concours te Kerkrade!

En, inderdaad: KF Kempenbloei Achel is wereldkampioen geworden, en dit nog wel in de hoogste afdeling: de concertafdeling.  Hier mag je maar aan deelnemen wanneer je uitgenodigd wordt!  Dat is op zich al een hele eer. 

Op de website van het WMC (www.wmc.nl) kan je de uitslagen nakijken: Achel behaalde een hoge score van 95, 45 %. 

De tweede in rang behaalde een score van 91,84 %!  Ook niet slecht, maar toch een groot verschil tussen 1 en 2.  Die muzikanten van Achel moeten duidelijk iets méér in hun mars hebben dan die van Schimmert.  

Hun muzikant, Ivan Meylemans, weet duidelijk het beste uit zijn muzikanten te halen.  Ik vraag me af hoe lang het korps reeds aan de voorbereiding bezig is: 6 maanden, 10 maanden, 12 maanden, of misschien zelfs meer?

Ik heb hun optreden via de radio gevolgd: L1 (de Nederlandse Limburgse omroep) heeft heel veel aandacht besteed aan het WMC.  Via deze zender heb ik het prachtige optreden van de Achelse fanfare kunnen volgen. Nou, dat was de moeite!  Vooral het tweede stuk wist me te ontroeren:   “The Lost Labyrinth” van Kevin Houben .  Kevin Houben is een Limburger, die veel in zijn mars heeft.  Het is een prachtig stuk, waarbij het “miserere deus” is ingeweven en gezongen wordt door een sopraanzangeres: zo prachtig! 

Ik ga dadelijk eens horen of er ergens een opname gebeurd is van hun optreden: de Stad mag heel fier zijn op deze vereniging.  Hopelijk weet het Stadsbestuur deze prestatie naar waarde te schatten!

Wie op Werchter was, heeft hen vast en zeker wel horen spelen: Coldplay!

Coldplay: een Britse groep.  Als ik hun single “Viva La Vida” hoor, kan het druilerige weer van vandaag me niet deren:

Wat een mooie stem heeft die Chris Martin, vinden jullie niet?   Hij zingt maar bovendien bespeelt hij ook de piano: een èchte muzikant dus.

En de drummer van de groep, die knappe man, mag er ook wel wezen.  Moest ik groot zangtalent hebben: als frontdame vroeg ik hem onmiddellijk om bij me te komen drummen. 

Wie op Werchter was, heeft wellicht ook van het optreden van de Amerikaanse groep Fleet Foxes genoten!   De stemmen van de zangers doen me eigenlijk wel denken aan het stemgeluid van Crosby, Stills, Nash & Young.  Wat vind je zelf… (dubbel klikken)

Om nog maar te zwijgen van het optreden van Bloc Party: hun zanger heeft zulke mooie witte tanden èn kuiltjes in zijn wangen!   Een vrouw zou voor minder wegsmelten.

 Hij genoot zichtbaar van het optreden op Werchter (even met het balkje slepen naar 2′44).

Ach, ikzelf ga al jaren niet meer naar Werchter, maar dat wil niet zeggen dat ik sommige optredens niet zou weten te smaken of niet naar waarde weet te schatten. 

Ik heb in ieder geval genoten van het programma op Canvas met een live reportage in verband met het Werchter-weekend!

Ik hoef het hier niet meer schrijven: een Bekende Vlaming heeft zich van het leven beroofd.  Het bericht dat Yasmine -Hilde Rens- er niet meer was, heeft ook mij geschokt. 

In een tijdsbestek van pakweg 3 maanden is ze van een gezellige dame veranderd in een dame die niet meer kon lachen, die duidelijk geen plezier meer had in het leven.  Wanneer je haar “De Rode Loper” zag presenteren afgelopen maandag, dan was het duidelijk dat het niet goed ging met haar.  

 Het was nochtans een sterke dame! 

Had zij nu professionele hulp ingeroepen, dan had het zeker nog de goede kant opgegaan, daar ben ik zeker van.  Dan had zij weer de zon in haar leven kunnen zien en had zelfs weer verliefd kunnen worden!   Maar ze heeft geen geduld gehad.  Zou er toch niet iets meer aan de hand geweest zijn? 

Haar dood was echt niet nodig.  Op deze manier heeft zij niet alleen zichzelf tekort gedaan, maar ook haar ouders, haar familie, haar dochtertje, haar vrienden.   Het moment zelf van naar de plek gaan waar het zich allemaal zou afspelen: hoe eenzamer kan een mens nog zijn?   

Wellicht zal ze nu wel de rust gevonden hebben waar ze op zoek naar was.  Maar hetgeen gebeurd is, was echt niet nodig geweest.   Ook voor haar niet: ze heeft zichzelf geen tijd gegund om alles te verwerken. 

Moest het mijn zus of dochter geweest zijn, ik zou ontzettend boos op haar zijn.   

Zoveel mensen die ziek zijn en willen leven, terwijl zij het leven had, en er zelf een einde aan maakte: what a waste of life….

Het wordt hoog tijd dat ik nog eens iets publiceer op mijn blog, maar ik heb een goed excuus.  Ik ben er vorige week een weekje tussenuit geknepen.  Niet alleen natuurlijk, maar samen met 6 vriendinnen.   

Het was een bont gezelschap, dat voor de eerste keer in deze “samenstelling” erop uit trok.   We logeerden in een leuke chalet in Les Avins, in de provincie Luik.   Een gezellige chalet bovendien, met een open haard die we bij aankomst warm stookten, want het weer was vorige week niet bepaald om zonder verwarming de avond door te brengen.   

We hebben ons, zoals het volwassen dames betaamt, goed gedragen, behalve op donderdag. 

Die voormiddag brachten we namelijk een bezoekje aan de beestenmarkt in Ciney en we konden het niet laten de veehandelaars het hoofd op hol te brengen.  Niet dat zij dat erg vonden, aan hun reacties te zien.  Die mannen waren al best tevreden dat zij ne keer ander vlees in hun beestenhal hadden dan hetgeen zij daar gewoonlijk zagen. 

Een aparte wereld!  Een mannenwereld ook: we zagen welgeteld (onszelf even niet meegerekend) 3 vrouwen-handelaars.  Gevaarlijke wereld ook, want af en toe ontsnapte er een dolgedraaid beest dat dan de gang opliep, achternagezeten door zijn eigenaar.  Wij dames, en de aanwezige heren ook, wisten dan niet hoe snel we opzij moesten geraken. 

Het loeien van de beesten, het geroep van de handelaars, de onderhandelingen over de prijs via handenklap: toch mooi zo’n beestenmarkt.

U kan zich wel voorstellen dat wij totaal niet in het plaatje pasten en dat we veel bekijks hadden.   We hadden niet voorzien dat we een bezoekje zouden brengen aan die smerige hal, bijgevolg hadden we onze  laarzen niet meegebracht en liepen we er nogal fleurig bij, in tegenstelling tot de veehandelaars, waarvan de meesten een zwarte schort aanhadden.   Wel hadden we alle 7 een grote boerenhanddoek  om ons hoofd geknoopt, en hadden we vanuit de chalet 7 wandelstokken meegenomen, zodat we wat steun hadden in de glibberige gangen.  Gelukkig konden we onze schoenen èn wandelstok achteraf grondig afspoelen in de daartoe voorziene bakken! 

Uiteraard brachten we ook een bezoekje aan de “kantine”: hier konden we de betalingen gadeslaan: de cheques wisselden gezwind van eigenaar!

Het was een leuke ervaring, maar ocharme die beesten……  En neen, we zijn Michel Vandenbosch nièt tegengekomen!

Ciney heeft ook een brouwerij: bij het afscheid hebben we afgesproken dat we in het najaar terugkomen om deze een bezoekje te brengen!   Ik verheug er me nu al op!

Enkele weken geleden vertelde ik op mijn blog over de filmploeg die ik toevallig in Achel tegenkwam.  Zij kwamen, naar aanleiding van het Wereld Muziek Concours in Kerkrade (NL) een reportage draaien in Achel.  De fanfare van Achel zal nl. deelnemen aan dit concours.

Jan Houben van de Koninklijke Fanfare Kempenbloei in Achel laat me vandaag, via mijn weblog, weten dat het resultaat op internet te bekijken is!

Dus diegenen die de mannen eens van dichtbij willen bekijken: http://www.l1.nl/tv/WMC

Emil heeft een zeer eigen manier van reportages maken.  Wanneer je op de link klikt, word je doorverwezen naar de website van L1 TV in Nederland.   Klik daarna even op het vierde “raampje” beneden de aankondiging.  De reportage begint met een bezoekje aan een gastgezin in Kerkrade, dat reeds jaren gasten heeft n.a.v. het concours.   Dan volgt de reportage die in Achel gedraaid werd: toch wel eens interessant om te bekijken. 

Nu ik dit filmpje bekeken heb, ga ik toch wel deze fanfare een beetje volgen in hun wedstrijd op het Wereld Muziek Concours, ook al “klinken de stukken een beetje raar…”

Alvast veel succes daar in Achel!

Het toeval wilde dat ik vanmiddag de brochure “aha! Culturele belevenissen in Hamont-Achel” in handen kreeg!

Uiteraard was ik nieuwsgierig wat er op cultureel vlak in dat stadje te beleven valt, want zeg nu eerlijk: in Hamont-Achel is het altijd zo stil!  

De brochure op zich mag er in ieder geval al zijn: een eigentijds formaat, in de kleuren rood en groen: de kleuren van het logo van de Stad.  Een brochure waar je nieuwsgierig naar grijpt, met een kaft die uitnodigt tot bladeren.

bron: www.hamont-achel.be

Nou, ik was aangenaam verrast!  Daar in Hamont-Achel heeft men grootse plannen op cultureel vlak!

Er is een ruim, gevarieerd programma samengesteld, voor ieder wat wils: van Clouseau over Rowwen Hèze via Elliott Murphy langs A little big band concert naar Will Ferdy (een seniorennamiddag) naar het Belgische Kamerfilharmonie met solist Roeland Hendrikx.  Zelfs Nicole en Hugo zullen Hamont-Achel een bezoekje brengen.  Wie houdt zich daar eigenlijk mee bezig, met de programmatie?  Die weten duidelijk van wanten! 

Daartussen en daarachter zijn er echt nog optredens van prachtige groepen, maar die kan ik hier moeilijk allemaal opnoemen.   Ook aan de kinderen is er gedacht, niet zo heel veel, maar soit, dat komt misschien nog.

De Walburg zal ook weer lekker gevuld zijn tijdens optredens van o.a. Philippe Geubels, FrankVander Linden, Steph Goossens en Jacob Beks.

Verder lees ik dat er vanaf 24 september ‘09 iedere donderdag in de Walburg een film uit de reeks Zebracinema zal worden gedraaid.  Dat moet toch heerlijk zijn, om in zo’n gezellig ouderwetse cinema een filmpje mee te pikken.  Gegarandeerd komt je jeugdsentiment naar boven!  De zaal zal blijkbaar nog hier en daar wat aangepast worden, maar de ziel van de zaal blijft behouden.  Aan de wandbekleding zou niets veranderen: gelukkig maar!

Zou Hamont-Achel dan toch stilletjes wakker worden..?  Of zie ik dat verkeerd?  Op cultureel vlak gebeurde er in het groene dorpje weinig in het verleden, maar daar is de laatste jaren héél langzaam, verandering in gekomen.  Het is begonnen met Noorderlicht: een aanloop naar de huidige “zelfstandigheid” van Hamont-Achel?  Dan heeft de Stad dat mooi bekeken.

Ik zal zeker enkele optredens gaan meepikken!   Kleine bedenking: waarom geen abonnement aanbieden? Misschien is dat iets voor de toekomst?

In ieder geval: ik hoop dat de Posthoorn en de Walburg bij ieder optreden goed gevuld zullen zijn met toeschouwers en ik wens de mensen van de Hamontse cultuur nog heel veel succes!

P.S.  Wat me opviel in die brochure:  ik kom die fanfare van Achel wéér tegen!

Welke dame heeft de mooie papavers aan de brug van het Kanaal richting Hamont-Neerpelt geplukt?  Ik kwam net de brug opgereden, op het moment dat zij de papavers de das omdeed.   Jammer!  Het was zo mooi om zien: nu is het weer een beetje saai om dat kanaal over te rijden….

Vroeger werd gedacht dat de plant groeide op de plaats waar iemand vermoord  of gesneuveld was en dat het bloed door de plant werd opgenomen en bewaard in de bloembladen.  Daarom dacht men dat dit de oorzaak was van de vele klaprozen op een slagveld.   De waarheid is iets reëler: de zaden van de klaproos kiemen pas als ze aan licht worden blootgesteld.    Doordat het slagveld omgewoeld werd,  kwamen de zaden aan het licht en kiemden.

Toch is de klaproos het meest neutrale en internationaal verspreide symbool voor de in de Eerste Wereldoorlog gesneuvelde geallieerde soldaten aan de IJzer.     In Groot-Brittannië is de klaproos bovendien uitgegroeid tot symbool voor àlle gesneuvelde soldaten.

Zou de dame met de plukvingers het voorgaande weten?  En zo ja, zou zij dan nog die papavers in een vaas willen…?

Maar, heeft de dame in kwestie die papavers wel in een vaas gezet?  Of had zij iets anders in gedachten?     Als je nl. in de onrijpe zaadbol van de papaverplant een sneetje maakt, loopt er een melkachtige substantie uit.  Als je dit droogt, ontstaat een donkerbruine zwarte substantie, de ruwe opium.  Uit ruwe opium kan morfine gehaald worden….  

Maar, laat me zo laat op de avond geen slechte gedachten krijgen.

Ik ga er gewoon van uit dat zij die bloemen ook zo prachtig vond als mezelf en zij ze daarom een schoner  plekje in haar huis gaf.